Жыхары пасёлка пад Менскам паказалі, куды сыходзіць «дарожны падатак»
- 12.09.2017, 16:10
Пасёлак Гатава знаходзіцца ўсяго ў некалькіх кіламетрах ад Менска, але дабрацца туды не надта проста.
Асабліва ўвосень і вясной. Бясконцыя беларускія дажджы часам ператвараюць дарогі аграгарадка ў трасы для ралі. Каб дабірацца дадому на аўто, некаторыя мясцовыя жыхары нават памянялі легкавыя аўтамабілі на джыпы. Праўда, часам і іх мала... Пытанне з дарогамі існуе ўжо шмат гадоў, але жыхары пасёлка ўсё ж спрабуюць дамагчыся развязання праблемы і які год запар адпраўляюць лісты ў разнастайныя ўстановы, піша onliner.by.
У 2010 годзе ў Гатава былі пабудаваныя два шматпавярховыя дамы, а пасёлку прысвоены статус аграгарадка. Прыкладна ў той жа час пляцоўка паміж прыватным сектарам і шматпавярховай забудовай была выдадзеная для маючых патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў.
З тых часоў у пасёлку шмат што змянілася, большая частка дамоў сталі заселенымі, у іх правялі электраэнэргію, газ, ваду - усё неабходнае, акрамя дарог.
- Мы ўжо шмат гадоў вядзём дыялог з сельсаветам і дамагаемся пракладкі дарог, але нам толькі абяцаюць, пераносяць тэрміны, мяняюць праекты. Адным словам, перакладаюць паперкі, - скардзіцца адзін з мясцовых жыхароў, Сяргей, які прыйшоў на сустрэчу з журналістамі разам з дзясяткам іншых занепакоеных грамадзян.
Са слоў мясцовых, людзям нават давялося памяняць легкавыя аўтамабілі на джыпы - інакш не праехаць.
- Я ўжо даўно купіў тут дом, але заехаць не магу, застаюся ў кватэры. Як я магу выехаць адсюль на працу або дзяцей на вуліцу адпусціць? У мяне быў Fiat з заднім прывадам, але ад яго толку наогул не было. Я нават падвеску ўмацоўваў, але ўсё адно выцягваць даводзілася, - скардзіцца мужчына.
- З дзецьмі асаблівы выпадак, - падхопліваюць дзве маладыя мамы. - Дзіця калі за брамку выйдзе, яго не пазнаць потым: па пояс у гразі. А жанчынам як быць? Адзіны абутак, якая падыходзіць для Гатава, - гумовыя боты. Даводзіцца ў іх выходзіць, а потым пераабувацца.
Некалькі мясцовых мужчын прапануюць пракаціцца па пасёлку, каб убачыць усё хараство мясцовых дарог на свае вочы. На некаторых вуліцах ямы сапраўды «пажыраюць» большую частку кола пазадарожніка, і гэта пры адсутнасці праліўных дажджоў.
- Калі я толькі засяліўся, дарог наогул не было, даводзілася браць трактар і проста «пратоптваць» сцяжынкі. Потым пасёлак ажыў, дарогі з'явіліся самі сабой, але рабіць з імі мясцовыя ўлады нічога не хочуць. То ў іх грошай няма, то праект мяняюць, то яшчэ штосьці. Канкрэтыкі ніякай няма - «чакайце», - распавядае экскурсавод.
У дальняй частцы пасёлка горы бруду змяняюцца роўна выкладзеным бутавым каменем: жыхары адной з вуліц скінуліся і замовілі некалькі машын недарагога будаўнічага матэрыялу. Са слоў жыхароў суседніх вуліц, варыянт не найлепшы: Бутам папросту можна распароць шыну.
- У нас ёсць чат у Viber, там мы абмяркоўвалі варыянт з пракладкай дарогі за ўласныя сродкі, але на нашай вуліцы ініцыятыву падтрымала ўсяго толькі палова дамоў, астатнія не захацелі марнаваць грошы на рамонт. Мы палічылі - на нашу вуліцу кожны павінен скінуцца па $200-300. Для некаторых гэта зашмат, - дзеліцца Яўген.
У сельсавеце аб праблеме, вядома, ведаюць. Праўда, абнадзейваць людзей не спяшаюцца.
- Я ўвесь час трымаю сувязь з забудоўшчыкам і камунікую з мясцовымі жыхарамі. У 2010 годзе тут было выдзелена блізу 300 надзелаў. Амаль усе гэтыя людзі без пятнаццаці надзелаў, якія былі прададзеныя на аўкцыёне, атрымалі іх бясплатна, як тыя, што маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў. Да 2014 года ўсе ішло добра і ў нашых планах было будаўніцтва асфальтавай дарогі, але потым справы застапарыліся, грошы скончыліся, - тлумачыць старшыня Навадворскага сельскага выканаўчага камітэта Мікалай Максімчык. - Цяпер мы спрабуем дамагчыся перагляду праекта: кладкі пясчана-гравійнай сумесі замест асфальту хаця б на дзвюх галоўных вуліцах. Мне здаецца, невялікія вулачкі людзі ў стане і самі адрамантаваць. Не ўсё ж бясплатна могуць даць.